دو رذیلت اخلاقی: تحریم خارجی، تخریب داخلی
48 بازدید
تاریخ ارائه : 3/7/2015 8:36:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

دو رذیلت اخلاقی: تحریم خارجی، تخریب داخلی

یحیی جهانگیری سهروردی

قم، در جغرافیای سیاسی اجتماعی ایران معاصر، از جایگاه منحصر به فردی برخوردار است. اگر جمهوری اسلامی، مبتنی بر آموزه های دینی است، که هست، مانای و ایستایی آن متوقف بر تئوری پردازی دینی است که حوزه علمیه قم این رسالت را بر دوش می کشد. بی شک همین ظرفیت حوزه مقدسه قم است که رئیس جمهوری اسلامی ایران را متقاعده می سازد تا صریحا از نیاز دولت به حوزه علمیه سخن بگوید.


اما نکته مهم در سخنرانی ایشان در این شهر مذهبی، برجسته نمودن دو ارزش اخلاقی است که جامعه ما از آن رنج می برد: یکی تحریم خارجی است و دیگری تخریب داخلی. این دو هرچند در گفتمان و ادبیات سیاسی، بیشتر تفسیر و معنا می شود ولی به حق دو رذیلت اخلاقی‌اند که باید رئیس دولت در شهری مثل قم مقدس از آن سخن براند. تا تئوری‌پردازان دین، برای آن چاره اندیشند.

تحریم فقط یک پدیده سیاسی – اقتصادی نیست. یک ضد اخلاق هم هست. مدعیان آزادی و اخلاق، باید به صراحت پاسخ دهند که چرا یک ملت را که می خواهد بر آرمان هایش پای فشرد، تحریم می کنند.

از سوی دیگر، یک ضد فضیلتی در جامعه ما رشد و بسط می‌یابد که همسو با تحریم خارجی، فضیلت‌های اخلاقی را نشانه گرفته است و آن تخریب داخلی است. علی‌رغم روشن بودن مرز بین نقد و تخریب، گاه به هواهای سیاسی و اهداف جناحی، به نشر این رذیلت دامن می‌زنیم.

رهبر انقلاب در شهریور ماه امسال در دیدار نمایندگان خبرگان رهبری ضمن تفکیک انتقاد از تخریب، فرمودند : "حمایت از دولت و دستگاه‌های اجرایی وظیفه همه است. البته این، به معنای انتقاد نکردن و مطرح نشدن نقاط ضعف برنامه ها و سیاست‌های اجرایی نیست اما این انتقادها نباید به‌صورت تخریب باشد."

قم می تواند این دو پدیده را از منظر اخلاقی تبیین کند؛ هم باید به دشمن خارجی ثابت کند که تحریم فقط بحثی سیاسی نیست، بلکه یک ضد اخلاق است و هم به دوستان داخلی تأکید کند که مباد با تخریب به دام و دامن رذیلت بیفتند. http://www.dinonl

ine.com/doc/note/fa/4736/